قوت خودش باشد و بدانيد كه حيات اين ملت به همين روضه خوانىها ، به همين اجتماعات ، به همين دستجات است . « 1 » توصيه به خطبا و نوحه سرايان و عزاداران اهل منبر ايدهم اللَّه تعالى كوشش كنند در اينكه مردم را سوق بدهند به مسائل اسلامى و مسائل سياسى - اسلامى ، مسائل اجتماعى - اسلامى و روضه را دست از آن بر نداريد كه ما با روضه زنده هستيم . « 2 » گويندگان پس از اينكه مسائل روز را گفتند ، روضه را همانطور كه سابق مىخواندند و مرثيه را همانطور كه سابق مىخواندند بخوانند و مردم را مهيا كنند براى فداكارى . « 3 » در آخر منبر روضه را بخوانند و زياد بخوانند ، دو كلمه نباشد همانطورى كه در سابق عمل مىشد ، روضه خوانى بشود . مرثيه گفته بشود ، شعر و نثر در فضائل اهل بيت و در مصائب آنها گفته بشود تا اين مردم مهيا باشند ، در صحنه باشند ، بدانند كه ائمه ما تمام عمرشان را صرف براى ترويج اسلام كردند اگر آنها يك سازش مىخواستند بكنند ، همه جهات مادى برايشان مهيا بود لكن خودشان را فداى اسلام كردند و با ستمكاران سازش نكردند . « 4 » اينجا بايد يك سخنى هم در خصوص عزادارى و مجالسى كه بنام حسين بن على به پا مىشود بگوييم ما و هيچ يك از دينداران نمىگوييم كه با اين اسم هر كس هر كارى مىكند خوب است ، چه بسا علماى بزرگ و دانشمندان بسيارى از اين كارها را ناروا دانسته و به نوبت خود از آن جلوگيرى كردند چنانچه همه مىدانيم كه در بيست و چند سال پيش از اين عالم عامل بزرگوار مرحوم حاج شيخ عبدالكريم « 5 » كه از بزرگ‌ترين روحانيون شيعه بود در

--> ( 1 ) . 15 / 208 . ( 2 ) . 21 / 173 . ( 3 ) . 13 / 158 . ( 4 ) . 15 / 204 . ( 5 ) . آيت اللَّه العظمى حاج شيخ عبدالكريم حائرى يزدى ( 1276 - 1355 ه . ق ) از فقيهان بزرگ و مراجع تقليد شيعه درقرن چهارده هجرى است . وى پس از تحصيلات مقدماتى به نجف و سامراء سفر كرد و در آنجا از درس استادانى چون ميرزاى بزرگ شيرازى ، ميرزا محمدتقى شيرازى ، آخوند خراسانى ، سيدكاظم يزدى و سيد محمد اصفهانى فشاركى بهره گرفت . در سال 1332 ه . ق به اراك آمد و در سال 1340 ه . ق به قم مشرف گرديد و به اصرار بزرگان آن سامان و پس از استخاره در آنجا رحل اقامت افكند و حوزه علميهء قم را تأسيس كرد . در حوزهء درس ايشان عالمانى بزرگ تربيت شدند كه حضرت امام خمينى ( ره ) در صدر آنان جاى دارند . از آثار اوست : « درر الفوائد » در اصول ، « الصلاة » ، « النكاح » ، « الرضاع » و « المواريث » در فقه .